Strona główna » Strefa Wiedzy » BEMER a dysplazja stawów biodrowych u psa – czy pole magnetyczne może łagodzić ból?

BEMER a dysplazja stawów biodrowych u psa – czy pole magnetyczne może łagodzić ból?

owczarek niemiecki podczas terapii bemer

Dysplazja biodrowa może przez długi czas rozwijać się bez wyraźnych objawów, a później powodować ból, sztywność i trudności z poruszaniem się. Leczenie zależy od wieku psa, stopnia zmian i nasilenia dolegliwości. Gdy dysplazji towarzyszą wtórne zmiany zwyrodnieniowe i ograniczenie ruchomości, jednym z elementów terapii wspomagającej może być impulsowe pole elektromagnetyczne BEMER Dog.

Czym jest dysplazja stawów biodrowych u psa? 

Dysplazja stawów biodrowych to zaburzenie rozwoju stawu, w którym głowa kości udowej nie jest prawidłowo dopasowana do panewki. Staw staje się niestabilny, a jego powierzchnie są obciążane nierównomiernie.

Ból może wynikać zarówno z niestabilności stawu, jak i z rozwijających się z czasem zmian zwyrodnieniowych. Prowadzą one do uszkodzenia chrząstki, ograniczenia ruchomości i narastającej sztywności.

Dysplazja może dotyczyć jednego lub obu bioder. Częściej rozpoznaje się ją u większych ras, ale może wystąpić u każdego psa. Na rozwój i nasilenie zmian wpływają predyspozycje genetyczne, tempo wzrostu, masa ciała, żywienie, poziom aktywności i warunki środowiskowe.

Jakie objawy daje dysplazja biodrowa u psa?

Objawy zależą od wieku psa, stopnia niestabilności stawu oraz obecności zmian zwyrodnieniowych. U części zwierząt pojawiają się wcześnie, a u innych dopiero po kilku latach.

Najczęstsze sygnały to:

  • trudności ze wstawaniem,
  • sztywność po odpoczynku,
  • niechęć do biegania, skakania i wchodzenia po schodach,
  • kołyszący chód zadu,
  • charakterystyczne „królicze skoki”, czyli jednoczesne odbijanie się tylnymi kończynami,
  • kulawizna nasilająca się po wysiłku,
  • niechęć do dotyku w okolicy bioder.

Pies może też szybciej rezygnować ze spaceru albo unikać pozycji wymagających mocnego zgięcia bioder. Sam sposób poruszania się nie wystarcza jednak do rozpoznania dysplazji.

Dlaczego dysplazja stawów biodrowych powoduje ból?

Ból wynika przede wszystkim z niestabilności stawu i nierównomiernego obciążenia jego powierzchni. Głowa kości udowej nie porusza się prawidłowo w panewce, co stopniowo podrażnia chrząstkę i tkanki wokół stawu.

Z czasem mogą rozwijać się zmiany zwyrodnieniowe, stan zapalny oraz napięcie mięśni stabilizujących biodra. Pies zaczyna oszczędzać bolesną kończynę, a to dodatkowo zaburza chód i obciąża inne części układu ruchu.

Jak diagnozuje się dysplazję biodrową u psa?

Podstawą jest badanie ortopedyczne. Lekarz ocenia chód, zakres ruchu w stawach, napięcie mięśni i reakcję na manipulację w okolicy bioder.

Do potwierdzenia dysplazji zwykle potrzebne jest zdjęcie RTG wykonane w odpowiednim ułożeniu. Do prawidłowego ułożenia psa i wiarygodnej oceny stawów może być potrzebna sedacja, aby prawidłowo ustawić kończyny i dokładnie ocenić dopasowanie głowy kości udowej do panewki.

Sam kołyszący chód, niechęć do skakania czy trudności ze wstawaniem nie wystarczą do postawienia diagnozy. Podobne objawy mogą powodować także urazy, choroby kręgosłupa i inne problemy ortopedyczne.

Rehabilitacja psa z dysplazją – jakie metody stosuje się najczęściej?

Rehabilitacja psa z dysplazją ma ograniczać ból, wzmacniać mięśnie stabilizujące biodra i pomagać utrzymać możliwie swobodny chód. Nie poprawia budowy stawu, ale może zmniejszyć jego przeciążenie i spowolnić utratę sprawności.

Plan postępowania może obejmować:

  • utrzymanie prawidłowej masy ciała,
  • leki przeciwbólowe i przeciwzapalne,
  • regularny ruch o umiarkowanej intensywności,
  • ćwiczenia wzmacniające mięśnie zadu,
  • terapię manualną i hydroterapię,
  • fizykoterapię,
  • ograniczenie skoków i śliskich powierzchni,
  • dostosowanie domu do potrzeb psa.

Najlepsze rezultaty daje połączenie kilku metod dopasowanych do wieku psa, poziomu bólu i zaawansowania zmian. Całkowite ograniczenie ruchu zwykle nie jest korzystne, ponieważ prowadzi do osłabienia mięśni, które pomagają stabilizować stawy biodrowe.

dysplazja biodrowa u psa diagnoza - infografika

Kiedy konieczna może być operacja dysplazji biodrowej?

Operację rozważa się, gdy ból i ograniczenie ruchu utrzymują się mimo leczenia zachowawczego albo zmiany w stawie są na tyle duże, że wyraźnie obniżają komfort życia psa.

Decyzja zależy od:

  • wieku i wielkości psa,
  • stopnia niestabilności stawu,
  • zaawansowania zmian zwyrodnieniowych,
  • nasilenia bólu,
  • sprawności mięśni,
  • reakcji na leki i rehabilitację.

U młodych psów bez zaawansowanych zmian zwyrodnieniowych można rozważyć zabiegi poprawiające dopasowanie stawu. Przy silnym bólu i rozległej chorobie zwyrodnieniowej stosuje się między innymi endoprotezę biodra albo usunięcie głowy i szyjki kości udowej.

Rodzaj zabiegu dobiera chirurg weterynaryjny po badaniu psa i ocenie zdjęć RTG.

Czym jest BEMER Dog i jak działa?

BEMER Dog to system przeznaczony dla psów, który wykorzystuje impulsowe pole elektromagnetyczne PEMF. Jego działanie koncentruje się na wspieraniu mikrokrążenia oraz procesów związanych z ruchem i codzienną aktywnością.

Urządzenie przekazuje specjalnie modulowany sygnał przez matę, na której leży pies. Pole przenika przez sierść i tkanki bez ucisku, drgań ani intensywnego nagrzewania.

BEMER Dog nie działa tak jak zwykły magnes. Sposób oddziaływania zależy od parametrów sygnału, między innymi jego intensywności i przebiegu. Z tego powodu nie każde urządzenie określane jako magnetoterapia działa w taki sam sposób.

BEMER a dysplazja biodrowa u psa – jak może wspierać terapię?

BEMER nie zmienia budowy stawu biodrowego i nie usuwa samej dysplazji. Może jednak uzupełniać leczenie zachowawcze oraz rehabilitację, wspierając mikrokrążenie i sprawność ruchową psa.

Terapia może być rozważana przy:

  • sztywności po odpoczynku,
  • ograniczonej aktywności,
  • trudnościach ze wstawaniem,
  • zaburzeniach chodu,
  • potrzebie regularnej rehabilitacji,
  • regeneracji po ćwiczeniach.

BEMER najlepiej stosować jako część szerszego planu obejmującego kontrolę masy ciała, odpowiedni ruch, ćwiczenia i leczenie bólu. 

Pole magnetyczne przy dysplazji psa – czy może łagodzić ból?

Impulsowe pole elektromagnetyczne może wspierać zmniejszenie dolegliwości bólowych i poprawę ruchomości u części psów. Efekt nie jest jednak taki sam u każdego zwierzęcia i zależy między innymi od stopnia zmian w stawie oraz pozostałych elementów leczenia.

Przy dysplazji ból wynika zwykle nie tylko z nieprawidłowej budowy biodra, ale też z wtórnych zmian zwyrodnieniowych, stanu zapalnego i napięcia mięśni. BEMER może wspierać mikrokrążenie i komfort ruchu, ale nie naprawia stawu ani nie usuwa przyczyny bólu.

Terapia najlepiej sprawdza się jako uzupełnienie leczenia przeciwbólowego, rehabilitacji i odpowiednio dobranej aktywności. Poprawa chodu lub większa chęć do ruchu nie oznaczają cofnięcia dysplazji.

Jak wygląda stosowanie BEMER Dog u psa z dysplazją?

BEMER Dog stosuje się na macie, na której pies może spokojnie leżeć podczas pracy urządzenia. Sesja nie wymaga golenia sierści, nakładania żelu ani przygotowania skóry.

Ile trwa jedna sesja?

Jedna sesja trwa 8 minut. Pies może leżeć w wygodnej pozycji, a możliwie duża część jego ciała powinna znajdować się w obszarze działania maty.

Jak często stosować BEMER?

Urządzenie można stosować raz lub dwa razy dziennie. Dla regularnego wsparcia zalecane są dwie sesje na dobę.

Jak przygotować psa do sesji?

Najpierw pozwól psu zapoznać się z wyłączoną matą. Nie przytrzymuj go i nie zmuszaj do pozostania w jednej pozycji.

Sesję najlepiej przeprowadzać w spokojnym, znanym miejscu. Jeśli pies jest wyraźnie zestresowany lub próbuje zejść z maty, przerwij próbę i wróć do niej później.

Po jakim czasie można zauważyć efekty terapii?

Czas potrzebny do zauważenia zmian zależy od stopnia dysplazji, nasilenia bólu, wieku psa i pozostałych elementów leczenia. Znaczenie ma też regularność sesji oraz odpowiednio dobrany ruch.

Nie należy oceniać działania BEMER po jednym zabiegu. W badaniu dotyczącym psów z chorobą zwyrodnieniową stawów poprawę symetrii chodu odnotowano po sześciu tygodniach regularnego stosowania.

Nie oznacza to jednak, że każdy pies zareaguje w tym samym czasie. Efekty najlepiej oceniać na podstawie powtarzalnych zmian, takich jak łatwiejsze wstawanie, mniejsza sztywność i swobodniejszy chód.

Czy BEMER jest bezpieczny dla psa z dysplazją?

BEMER Dog może być stosowany u psów z dysplazją stawów biodrowych jako element terapii wspomagającej. Zabieg jest nieinwazyjny, nie powoduje ucisku ani intensywnego nagrzewania tkanek i zwykle jest dobrze tolerowany.

Po sesji może pojawić się przejściowe zmęczenie, większa aktywność lub niewielka zmiana zachowania. Takie reakcje zwykle ustępują samoistnie.

Stosowanie urządzenia należy przerwać, jeśli pies wyraźnie mocniej kuleje, odczuwa nasilony ból, jest osłabiony albo jego stan się pogarsza. W takiej sytuacji potrzebna jest konsultacja z lekarzem weterynarii.

Czy BEMER może zastąpić leki lub operację?

Nie. BEMER może uzupełniać leczenie dysplazji, ale nie zastępuje leków przeciwbólowych ani zabiegu, gdy lekarz uzna go za potrzebny.

Urządzenie nie koryguje nieprawidłowej budowy stawu i nie usuwa jego niestabilności. Może wspierać komfort ruchu oraz rehabilitację, szczególnie gdy dysplazji towarzyszą wtórne zmiany zwyrodnieniowe.

Nie należy samodzielnie odstawiać leków ani odkładać operacji tylko dlatego, że pies porusza się lepiej. O zmianie leczenia decyduje lekarz weterynarii na podstawie objawów, badania ortopedycznego i zdjęć RTG.

FAQ

Czy dysplazję u psa można leczyć bez operacji?

Tak. Przy łagodniejszych objawach lub gdy zabieg nie jest wskazany stosuje się leczenie zachowawcze. Obejmuje ono kontrolę masy ciała, leki przeciwbólowe, regularny ruch, rehabilitację i fizykoterapię. Takie postępowanie nie koryguje budowy stawu, ale może ograniczyć ból i pomóc psu zachować sprawność.

Czy pole magnetyczne pomaga na zwyrodnienie stawów?

Impulsowe pole elektromagnetyczne może wspierać ruchomość i zmniejszać dolegliwości u części psów ze zmianami zwyrodnieniowymi. W badaniu z udziałem 21 psów po sześciu tygodniach regularnych sesji odnotowano poprawę symetrii chodu, choć nie wszystkie wyniki różniły się istotnie od placebo. Magnetoterapię należy więc traktować jako uzupełnienie leczenia i rehabilitacji, a nie sposób na cofnięcie zwyrodnienia.

Czy pies czuje pole magnetyczne?

Terapia nie powoduje ucisku, drgań ani intensywnego nagrzewania tkanek, dlatego pies zwykle nie odczuwa samego działania pola. Może jednak reagować na nową matę, zapach lub konieczność pozostania przez kilka minut w jednym miejscu. Z tego powodu warto oswajać go z urządzeniem stopniowo i bez przymusu.

Czy BEMER można łączyć z lekami przeciwbólowymi?

Tak, BEMER może być stosowany jako uzupełnienie leczenia przeciwbólowego. Nie należy jednak samodzielnie zmniejszać dawek ani odstawiać leków po zauważeniu poprawy. O każdej zmianie terapii powinien zdecydować lekarz weterynarii.

Czy starszy pies z dysplazją może korzystać z BEMER?

Tak, wiek sam w sobie nie wyklucza stosowania BEMER Dog. U seniora trzeba jednak uwzględnić ogólny stan zdrowia, choroby współistniejące, przyjmowane leki i przeciwwskazania. Terapia może wspierać komfort ruchu, ale nie zastępuje diagnostyki ani leczenia bólu.

Jakie jest życie psa z dysplazją stawów biodrowych?

Pies z dysplazją może przez wiele lat zachować dobrą sprawność i komfort życia, jeśli leczenie jest dopasowane do nasilenia zmian. Duże znaczenie mają prawidłowa masa ciała, regularny ruch bez przeciążania, rehabilitacja i kontrola bólu. Przy nasilonych objawach konieczne może być leczenie operacyjne.

Literatura

  1. Šutalo S., Klasen L., Tichy A., Harms O., Influence of pulsed electromagnetic field (PEMF) therapy on osteoarthritis in dogs, „BMC Veterinary Research”, 2025, 21:573, https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/41044566/
  2.  Leung G., Junnila J., Björkenheim T., Tiainen H., Hyytiäinen H.K., A prospective, randomised, controlled, double blinded, cross-over study on the effect of a single session of pulsed electromagnetic field therapy on signs of hip osteoarthritis in dogs, „Acta Veterinaria Scandinavica”, 2024, 66:36, https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/39061091/
  3. Schachner E.R., Lopez M.J., Diagnosis, prevention, and management of canine hip dysplasia: a review, „Veterinary Medicine: Research and Reports”, 2015, 6, s. 181–192, https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/30101105/
Przewijanie do góry